Świerzb

Świerzbowiec ludzki Świerzb to uciążliwa choroba skórna wywołana przez pasożyta o nazwie świerzbowiec ludzki. Pierwszym objawem zakażenia jest silny świąd. Z czasem zaczyna pojawiać się wysypka i grudki wypełnione ropą. Lekceważenie tych symptomów doprowadza do rozprzestrzenienia pasożytów i znacznego pogorszenia stanu zaatakowanej skóry.

Chorobą można zarazić się poprzez kontakty skórne z nosicielem świerzbowca ludzkiego. Pasożyt może także zostać przekazany partnerowi podczas stosunku seksualnego.

Jakie są przyczyny choroby?

Świerzbowiec ludzki zagnieżdża się w naskórku i zaczyna ryć jamy i kanaliki, w których samice składają swoje jaja. Z jaj w szybkim tempie wylęgają się kolejne pasożyty. Świerzbowce atakują przede wszystkim ciepłe i słabo dostępne miejsca, takie jak pachwiny, pępek, okolice intymne, skóra pod piersiami czy między palcami u rąk. Nieleczony świerzb atakuje coraz większe przestrzenie skórne, co znacznie utrudnia późniejszą terapię.

Do zakażenia dochodzi na skutek bezpośredniego kontaktu, przede wszystkim współżycia (z tego powodu świerzb zaliczany jest do grona chorób wenerycznych), spania w jednym łóżku, noszenia tych samych ubrań i korzystania ze wspólnych przedmiotów codziennego użytku (ręczniki, pościel, naczynia). Z tego względu choroba atakuje zwykle wszystkich członków rodziny. Łatwo rozprzestrzenia się w takich miejscach jak przedszkola, place zabaw czy koszary. Leczeniem czy też profilaktycznymi działaniami należy objąć wszystkie osoby mieszkające razem.

Świerzb najłatwiej przenosi się w miejscach, w których ciężko o zachowanie podstawowych zasad higieny, nie oznacza to jednak, że nie może dotknąć także osób żyjących w dobrych warunkach i dbających o czystość.

Jakie są objawy świerzbu?

Pierwszym objawem świerzbu jest uporczywy świąd, nasilający się zwłaszcza w nocy i po ciepłych kąpielach. Związany jest z reakcją alergiczną skóry na odchody pasożytów. Drapanie skóry pobudza aktywność świerzbowców i sprawia, że choroba zaczyna się rozprzestrzeniać. Pojawiają się tzw. przeczosy, czyli rany spowodowane drapaniem się. Z czasem skórę zaczynają pokrywać ropne pęcherze i wysypka.

Wiele osób myli objawy świerzbu z alergią, stąd rozpoznanie choroby może zająć dużo czasu. Ważne jest, aby nie lekceważyć żadnych symptomów. Nieleczony świerzb nasila się i atakuje duże przestrzenie skórne, co znacznie utrudnia i wydłuża późniejszą terapię.

Jak przebiega leczenie?

Objawy świerzbu należy jak najszybciej skonsultować z lekarzem dermatologiem, który zaleci właściwy dla danego przypadku sposób postępowania. Terapia polega zwykle na smarowaniu całej skóry chłodzącymi i osuszającymi maściami z permetryną. Specyfikiem należy pokrywać całe ciało, ze szczególnym uwzględnieniem miejsc dotkniętych świądem i wysypką. Najlepiej stosować ją przed pójściem spać, tak by mogła pozostać na skórze przez co najmniej 8 godzin.

Aby zmniejszyć uporczywy świąd, najlepiej stosować leki przeciwhistaminowe i kalaminę w postaci pudru. Lekarz może także przepisać maść na specjalne zamówienie. Czasem konieczne jest zażywanie środków doustnych, np. Iwermektyny.

Trzeba także dokładnie wyczyścić przedmioty codziennego użytku, wygotować pościel i ręczniki lub wyprać je w specjalnych biobójczych preparatach do prania (można kupić je w niektórych aptekach, a także w specjalnych sklepach internetowych).

Przy mniej zaawansowanej postaci świerzbu leczenie trwa kilkanaście dni. Jeśli jednak choroba zaatakowała większe powierzchnie, może to potrwać kilka miesięcy lub nawet lat. Należy pamiętać, że świąd towarzyszący chorobie nie minie od razu. Skóra jest bardzo podrażniona i nawet po uporaniu się ze świerzbem może swędzieć i piec przez pewien czas. Jeśli jednak objawy nie ustąpią po kilku dniach, trzeba ponownie udać się do lekarza. Być może konieczne będzie powtórzenie leczenia.

Jakie są możliwe powikłania?

Na skutek drapania się może dojść do zakażenia gronkowcami i paciorkowcami, co dodatkowo utrudnia leczenie. Dlatego nie należy w żadnym razie zwlekać z wizytą u lekarza. Długość leczenia świerzbu zależy od stadium zaawansowania. Jeśli pasożyty zaatakowały duże przestrzenie skórne, terapia może potrwać nawet kilka lat. Stosowanie się do zaleceń lekarza i przyjmowanie odpowiednich środków są bardzo istotne – w przeciwnym razie może dojść do wtórnego nadkażenia i zapalenia kłębuszkowego nerek.

Źródła:
http://www.nhs.uk/conditions/Scabies/Pages/Introduction.aspx

Jak działa nasz serwis?
Krok 1 - Wybierasz lek
Krok 2 - Wypełniasz formularz medyczny
Krok 3 - Lekarz wystawia receptę
Krok 4 - Dostawa na drugi dzień roboczy
Darmowa dostawa