Wirus HIV

Czerwona wstążka, symbol HIV HIV, czyli wirus upośledzenia odporności, uszkadza system odpornościowy człowieka, tym samym znacznie zwiększając podatność na różnego rodzaju infekcje. Na skutek tego choroby, które dotąd nie stanowiłyby większego zagrożenia, mogą doprowadzić do śmierci. Jak dotąd nie wynaleziono lekarstwa na HIV ani szczepionek, które mogłyby przed nim chronić. Dlatego tak ważna jest odpowiednia profilaktyka.

Pierwsze przypadki zakażenia wirusem HIV zaobserwowano we wczesnych latach 80. Choroba szerzyła się głównie wśród homoseksualistów i narkomanów, więc przez dłuższy czas uważano, że zagraża wyłącznie tym grupom społecznym. Dziś wiadomo już, że zakażenie HIV nie ma nic wspólnego z orientacją seksualną, nałogami czy określonym trybem życia. W pierwszej dekadzie XXI wieku nastąpiła druga fala epidemii.

Przyczyny zakażenia

Wirus HIV najczęściej przenosi się na skutek kontaktów seksualnych, również analnych lub oralnych. Z tego powodu dolegliwość ta klasyfikowana jest jako choroba weneryczna. Do zarażenia może także dojść poprzez krew. Możliwe jest także przeniesienie wirusa z matki na dziecko, jeśli podczas porodu dojdzie do uszkodzenia ciała i zmieszania krwi matki i płodu. Wszelkie zabiegi, takie jak transfuzja krwi, dializa, operacje czy przeszczepy, również stanowią pewne ryzyko. Do zakażenia może dojść także podczas wykonywania tatuażu (dlatego warto wybierać renomowane salony, w których na pewno używane są jednorazowe igły).

Jak nie można się zarazić?

Wirusem HIV nie można zarazić się:

  • drogą kropelkową (katar, kaszel)
  • poprzez używanie tych samym szklanek i innych przedmiotów codziennego użytku
  • poprzez podanie choremu ręki
  • poprzez dzielenie łazienki z chorym
  • poprzez ukąszenie owada

Wirus HIV a AIDS

Wiele osób myli pojęcia HIV i AIDS, stosując je naprzemiennie. HIV to wirus, który wyniszcza odporność, AIDS natomiast jest chorobą i efektem niszczycielskiego działania wirusa. Przy odpowiednio wcześnie podjętym leczeniu do tego krańcowego stadium może w ogóle nie dojść.

Objawy

Pierwsze objawy mogą nastąpić po kilku tygodniach od zakażenia wirusem HIV. Należą do nich: długotrwałe zmęczenie oraz osłabienie, powiększone węzły chłonne, nadmierna potliwość, drożdżaki, podwyższona temperatura ciała, kaszel, ból gardła, duszności, spadek wagi, biegunki, przewlekłe przeziębienia oraz wybroczyny i krwawienia. Początkowe objawy zakażenia wirusem można łatwo pomylić z grypą. Po jakimś czasie zwykle ustępują i rozpoczyna się okres bezobjawowy, który może trwać nawet kilkanaście lat. Wirus niszczy w tym czasie układ odpornościowy. Podczas końcowego etapu zakażenia, czyli AIDS, pojawiają się infekcje (np. grzybica czy zapalenie płuc), owrzodzenia oraz nowotwory.

Możliwe powikłania

Nosiciele wirusa HIV mają bardzo osłabiony układ odpornościowy, są więc narażeni na występowanie tzw. chorób oportunistycznych. Najpoważniejsze z nich to: nowotwór szyjki macicy, kryptokokoza (bardzo groźna dla zdrowia i życia infekcja grzybicza), mięsak Kaposiego (rodzaj nowotworu, objawiający się owrzodzeniem jamy ustnej i skóry), chłoniak, zapalenie płuc, schorzenia neurologiczne, gruźlica i zespół wyniszczenia organizmu. Choroby te pojawiają się najczęściej w krańcowym stadium zakażenia, dlatego tak ważne jest odpowiednio wczesne podjęcie leczenia.

Leczenie

Całkowite zwalczenie wirusa HIV nie jest – jak na razie – możliwe. Istnieją jednak metody, które pozwalają na utrzymanie chorego przy życiu przez wiele lat. Jeżeli leczenie zostanie podjęte odpowiednio wcześnie, prawdopodobnie uda się uchronić nosiciela wirusa przed chorobą AIDS.

Terapia antyretrowirusowa (HAART) polega na podawaniu kombinacji kilku leków, które zahamowują namnażanie wirusa i odbudowują układ odpornościowy. Jeśli pacjent ściśle przestrzega zaleceń, terapia HAART pozwala na utrzymanie go przy życiu w stanie, który umożliwia normalne funkcjonowanie. Pacjenci objęci tą terapią mogą dożyć do czasu naturalnej śmierci.

Profilaktyka

Ponieważ do zakażenia dochodzi zwykle podczas stosunku płciowego, należy unikać przygodnych kontaktów seksualnych i używać prezerwatyw. Wiążąc się z osobą, która ma za sobą doświadczenia seksualne z innymi partnerami, warto poprosić ją, by poddała się testom na obecność wirusa HIV. Specjalistyczne punkty konsultacyjne, które to umożliwiają, znajdują się we wszystkich większych miastach na terenie całego kraju.

Nie należy lekceważyć żadnych niepokojących objawów zdrowotnych, nawet jeśli pozornie wskazują one na zwykłe przeziębienie. Odpowiednio wcześnie podjęte leczenie może umożliwić zakażonej osobie normalne funkcjonowanie i znacznie wydłużyć czas trwania jej życia.

Kobiety w ciąży

Jeśli nosicielka wirusa HIV zaszła w ciążę, powinna jak najszybciej skonsultować się z lekarzem. Specjalistyczna opieka i przestrzeganie zaleceń terapii dają bardzo duże szanse na urodzenie zdrowego dziecka. Kobiety planujące macierzyństwo powinny poddać się wcześniej testom na obecność wirusa.

Źródła:
http://www.poradnikzdrowie.pl/sprawdz-sie/sygnaly-ciala/czy-znasz-pierwsze-objawy-hiv-i-aids-jakie-sa-pierwsze-objawy-hiv-aids_39786.html
https://portal.abczdrowie.pl/hiv

Jak działa nasz serwis?
Krok 1 - Wybierasz lek
Krok 2 - Wypełniasz formularz medyczny
Krok 3 - Lekarz wystawia receptę
Krok 4 - Dostawa na drugi dzień roboczy
Darmowa dostawa