Rzeżączka

Przyczyny, objawy i leczenie rzeżączki

Rzeżączka to bakteryjna choroba weneryczna, która może zostać całkowicie zwalczona przy pomocy odpowiednich leków. Obecnie nie oferujemy leczenia rzeżączki, ponieważ leczenie tej choroby powinno odbywać się pod ścisłą kontrolą lekarza. Jeśli myślisz, że możesz być zarażony dwoinką rzeżączki, skonsultuj się ze specjalistą.

Rzeżączka to choroba weneryczna wywoływana przez dwoinkę rzeżączki, znanej również pod nazwą gonokok. Choroba rozprzestrzenia się podczas kontaktów seksualnych (w tym analnych i oralnych) odbywanych bez użycia prezerwatywy. Objawami rzeżączki mogą być upławy z pochwy lub penisa, pieczenie podczas oddawania moczu, zaburzenia miesiączkowania, bóle podbrzusza lub bóle jąder. Nieleczona choroba może mieć poważne konsekwencje zdrowotne.

Rzeżączka - dowiedz się więcej
Nasze usługi
Wybierz lek
O nas
Nasze usługi
Wybierz lek, który chcesz zamówić
Wypełnij krótki formularz medyczny
Lekarz wystawi receptę i przekaże ją do apteki
Lek zostanie wysłany prosto z apteki
O nas

euroClinix to innowacyjna klinika internetowa świadcząca usługi medyczne za pośrednictwem internetu. Zapewniamy pełną dyskrecję i bezpieczeństwo.

Z naszych usług skorzystało

1345536 pacjentów.

Oto jak nas oceniają:

  • Recepta onlineWystawiana przez lekarza na podstawie internetowego formularza medycznego
  • Ekspresowa dostawaZamówienia składane do 16:30 wysyłane są tego samego dnia i dostarczane w ciągu 24 h
  • Pełna dyskrecjaZamówienie wysyłane są w dyskretnych, nie zdradzających zawartości opakowaniach
Średnia ocena: 9.5

Zestaw na Rzeżączkę

9.5/10 (5312 Opinie pacjentów)
  • Skuteczna kuracja na rzeżączkę
  • Zawiera dwa uzupełniające się leki - Azytromycynę oraz Cefiksym
  • Tabletki zażywa się jednocześnie i jednorazowo
Strona leku
cefiksym opakowanie zdjęcie

Cefiksym

9.5/10 (5312 Opinie pacjentów)
  • Skuteczna kuracja na rzeżączkę
  • Zawiera dwa uzupełniające się leki - Azytromycynę oraz Cefiksym
Strona leku

Co to jest rzeżączka i co warto wiedzieć na temat tej dolegliwości?

Rzeżączka to choroba przenoszona drogą płciową, którą wywołują bakterie dwoinki rzeżączki ((Neisseria gonorrhoeae), inaczej gonokoki. Należą one do grupy bakterii gram-ujemnych. Ponieważ te drobnoustroje są nieodporne na wiele czynników środowiska zewnętrznego (niszczą je np. środki odkażające, łatwo również wysychają) dlatego przenoszone są tylko poprzez kontakty seksualne - nie wychodzą w ten sposób poza organizm człowieka.

Rzeżączka to jedna z najczęstszych chorób wenerycznych w Europie. Może ona zaatakować zarówno kobiety, jak i mężczyzn w różnym wieku, choć największy współczynnik zachorowalności notuje się w przedziałach 20 - 24 lata (w przypadku mężczyzn) oraz 16 - 19 lat wśród kobiet. Ryzyko zarażenia dotyczy każdej aktywnej seksualnie osoby. Ponadto chorobą może zostać zarażony noworodek w czasie przechodzenia przez drogi rodne kobiety. Nieleczona choroba stanowi poważne niebezpieczeństwo dla przebiegu ciąży - może ona zagrozić zarówno zdrowiu matki, jak i dziecka. Z tego powodu konieczne jest jej wczesne zdiagnozowanie i podjęcie leczenia.

Chociaż choroba przenoszona jest drogą płciową, bakterie mogą przenosić się poprzez krew i atakować również inne narządy człowieka prowadząc do:

  • rzeżączkowego zapalenia gardła
  • rzeżączkowego zapalenie odbytu i odbytnicy
  • rzeżączki o charakterze rozsianym
  • rzeżączkowego zapalenia spojówek

Jakie są przyczyny rzeżączki?

Przyczyną choroby jest zarażenie bakterią o nazwie dwoinka rzeżączki (Neisseria gonorrhoeae), do którego może dojść w wyniku oralnych, analnych lub waginalnych stosunków bez użycia prezerwatyw lub na skutek wspólnego użytkowania gadżetów erotycznych. Rzeżączką nie można zarazić się poprzez całowanie, wspólne kąpiele w wannie, dzielenie ręcznika lub używanie tej samej deski klozetowej, gdyż żywotność bakterii poza organizmem człowieka jest bardzo krótka. Dwoinka rzeżączki może zagnieździć się w cewce moczowej, szyjce macicy, odbycie, przełyku, a nawet w gałce ocznej. Chora na rzeżączkę matka może zakazić noworodka w momencie, kiedy dziecko przechodzi przez kanał rodny.

Dwoinka rzeżączki najczęściej atakuje błony śluzowe, które pokrywa nabłonek walcowaty. Jeśli taka błona wejdzie w bezpośredni kontakt z wydzielina zawierającą bakterie N. gonorrhoeae, drobnoustroje te za pomocą specjalnych kosmków przytwierdzają się do niej. Błony śluzowe, które mają odpowiednią budowę, do przywierania bakterii gonokoków znajdują się w:

  • szyjce macicy
  • odbycie
  • cewce moczowej
  • gardle
  • spojówkach

Po ok. 2-14 dniach od czasu zakażenia bakterie wywołują stan zapalny. Wtedy zazwyczaj chory zaczyna zdawać sobie sprawę z zakażenia. Dochodzi do wysięku, w którym obecne są bakterie dwoinki rzeżączki - choroba może zostać przekazana na kolejną osobę. Drobnoustroje Neisseria gonorrhoeae mogą być ponadto transmitowane przez krew i atakować kolejne narządy, które pokrywają błony śluzowe z nabłonkiem walcowatym.

Czynniki ryzyka zakażenia rzeżączką

Główną bezpośrednią przyczyną zakażenia jest odbycie niezabezpieczonego stosunku z osobą chorą. W grupie ryzyka zakażenia znajdują się szczególnie osoby młode (w wieku 15-24 lat), często zmieniające partnerów seksualnych i odbywające przygodne stosunki. Chorobę częściej diagnozuje się u osób:

  • mieszkających w dużych miastach
  • o niskim statusie społeczno-ekonomicznym
  • homoseksualnych (szczególnie mężczyzn)
  • uzależnionych od narkotyków
  • chorujących na inne choroby weneryczne

Prawdopodobieństwo zarażenia się bakteriami Neisseria gonorrhoeae po jednym stosunku z osobą chorą jest znacznie wyższe w przypadku kobiet (60–90%), niż mężczyzn (20–40%). Na chorobę bardziej podatni są ponadto nieobrzezani mężczyźni - brak napletka zmniejsza ryzyko zarażenia bakterią dwoinki rzeżączki.

Jakie są objawy rzeżączki?

W wielu przypadkach rzeżączka może przebiegać w bezobjawowy sposób - ponad połowa kobiet oraz 1 na 10 mężczyzn nie doświadcza żadnych symptomów rozwoju choroby. Z tego powodu zalecane jest wykonywanie regularnych okresowych badań pod kątem wykrycia chorób wenerycznych.

Uwaga: nieleczona rzeżączka, nawet bezobjawowa bądź wywołująca delikatne symptomy, może prowadzić do trwałych, poważnych komplikacji zdrowotnych.

Objawy u mężczyzn

U mężczyzn objawy rzeżączki pojawiają się zwykle w przeciągu 5 - 30 dni od momentu zarażenia. Pacjenci mogą zauważyć wówczas inną niż zwykle wydzielinę z członka (o żółtym lub zielonym zabarwieniu) oraz odczuwać pieczenie przy oddawaniu moczu. Niektórzy mężczyźni mogą również doświadczyć bólu i opuchnięcia jąder, a także zapalenia napletka. Do rzadszych objawów rzeżączki należą niezdolność do trzymania moczu oraz obrzęk cewki moczowej.

Symptomy rzeżączki u mężczyzn - grafika

Objawy u kobiet

Najczęstszymi symptomami rzeżączki u kobiet są nietypowe upławy waginalne (o gęstej konsystencji i zielonym lub żółtym zabarwieniu), ból podczas oddawania moczu, ból w podbrzuszu, krwawienie podczas stosunku, zwiększenie obfitości okresów lub krwawienia śródcykliczne.

Symptomy rzeżączki u kobiet - grafika

Objawy poza układem moczowo - płciowym

Rzeżączkowe zapalenie spojówek

Dolegliwość ta bardzo rzadko diagnozowana jest u osób dorosłych, najczęściej dotyka ona niemowlęta. Do zakażenia dochodzi podczas przechodzenia przez drogi rodne matki. Objawy dolegliwości pojawiają się zazwyczaj około 2 - 4 dni po porodzie. Głównym symptomem infekcji jest ropna wydzielina, która może utrudniać noworodkowi otwieranie oczu (zwłaszcza po przebudzeniu gdy zaschnięta ropa skleja rzęsy).

Do rzeżączkowego zapalenia spojówek u dorosłych może dojść na skutek kontaktu oczu z nasieniem, wydzieliną waginalną bądź moczem zainfekowanej osoby. Objawem dolegliwości jest silne opuchnięcie powiek oraz ropne wycieki z oczu. Dolegliwości te mogą pojawić się już po dwóch godzinach od momentu zarażenia.

Innymi objawami rzeżączkowego zapalenia spojówek są:

  • nagłe zaczerwienienie i świąd oczu
  • ból oczu
  • powiększenie węzłów chłonnych w okolicach uszu
  • klejące się powieki
Kliknij w wybrany obszar ciała, aby dowiedzieć się, jakie objawy może wywołać zarażenie gonokokami.

Diagnostyka choroby

Pacjenci, którzy zaobserwowali u siebie objawy rzeżączki lub odbyli niezabezpieczony stosunek seksualny z chorą bądź nieznaną osobą, powinni niezwłocznie udać się do lekarza w celu wykonania odpowiednich badań. Należy pamiętać, że choroba może przebiegać bezobjawowo, dlatego wykonanie testów jest wskazane zawsze po odbyciu tzw. niebezpiecznego seksu.

Bakterie Neisseria gonorrhoeae mogą zostać wykryte przy pomocy jednej z trzech poniższych metod:

  • metody amplifikacji kwasów nukleinowych (test NAAT od ang. nucleid acid amplification tests)
  • hodowli bakterii
  • badania pod mikroskopem świetlnym preparatu barwionego metodą Grama

W celu przeprowadzenie badania diagnostycznego lekarz pobiera wymaz z kanału szyjki macicy, cewki moczowej, odbytu, gardła lub spojówek (w zależności od zainfekowanego miejsca). Może również zlecić pobranie przez pacjenta próbki moczu z porannej mikcji.

Jakie są powikłania rzeżączki?

Rzeżączkę można stosunkowo łatwo wyleczyć za pomocą odpowiednich antybiotyków. Jeśli terapia zostanie rozpoczęta na wczesnym etapie choroby, wystąpienie jakichkolwiek komplikacji jest bardzo mało prawdopodobne. Jeśli jednak leczenie rozpoczęte zostanie zbyt późno, rzeżączka może doprowadzić do poważnych powikłań zdrowotnych. 10 - 20% kobiet w wyniku zaniedbania leczenia zapada na zapalenie miednicy mniejszej, mogące powodować długotrwałe bóle miednicy, ciążę pozamaciczną lub bezpłodność. U kobiet ciężarnych zachorowanie na rzeżączkę w znacznym stopniu podwyższa ryzyko poronienia lub przedwczesnego urodzenia. Istnieje także ryzyko zarażenia dziecka podczas porodu.

U mężczyzn choroba może wywołać bolesne infekcje jąder oraz prostaty, w rzadkich przypadkach prowadzące do bezpłodności. Rzeżączka może także rozprzestrzenić się za pośrednictwem układu krwionośnego i powodować takie dolegliwości jak: zapalenie stawów, zaczerwienienie i podrażnienie skóry, a także zapalenie mózgu, rdzenia kręgowego lub serca. Nieleczona rzeżączka zwiększa również podatność na inne choroby przenoszone drogą płciową, w tym HIV.

Powikłania nieleczonej rzeżączki u kobiet w ciąży

Nieleczona rzeżączka może doprowadzić do poważnych powikłań położniczych, takich jak:

  • poronienia
  • zapalenie błon płodowych
  • przedwczesne pęknięcie błon płodowych
  • wewnątrzmaciczne opóźnienie wzrostu płodu
  • posocznica okołoporodowa
  • poporodowe zapalenie błony śluzowej macicy
  • przedwczesny poród

Istnieje także ryzyko zarażenia noworodka podczas porodu, kiedy dziecko przechodzące przez kanał rodny ma bezpośredni kontakt z materiałem zakażonym bakteriami. Styczność noworodka z dwoinką rzeżączki może doprowadzić do:

  • gonokokowego zapalenia spojówek i rogówki stwarzającego ryzyko trwałego uszkodzenia lub utraty wzroku
  • zmian skórnych w postaci krost otoczonych obwódką zapalną
  • zmian stawowych powodujących ból i ograniczających sprawność ruchową
  • zapalenia opon mózgowo - rdzeniowych

Obecnie w celach profilaktycznych każdemu noworodkowi zaraz po urodzeniu podaje się krople do oczu zawierające azotan srebra, który ma niwelować działanie dwoinki rzeżączki. Azotan srebra jest nieszkodliwy, dlatego stosuje się go niezależnie od tego, czy u kobiety w okresie ciąży zdiagnozowano rzeżączkę.

Jak leczyć rzeżączkę?

Bakteria dowinki rzeżączki wykazuje duża zdolność do uodporniania się na antybiotyki, dlatego też w ostatnich latach zmieniły się zalecenia dotyczące leczenia zakażenia gonokokami. Wcześniej uznawana za skuteczną była kuracja, polegająca na jednorazowym, doustnym zażyciu 400 mg Cefiksymu oraz 1000 mg azytromycyny. Obecnie ta metoda nie jest to rekomendowana, bowiem wiele szczepów Neisseria gonorrhoeae uodporniło się na takie leczenie.

Cefiksym w jednorazowej doustnej dawce 400 mg był szeroko stosowany w leczeniu rzeżączki. Liczne publikacje z ostatnich lat na temat niepowodzeń terapii tym lekiem oraz badania farmakodynamiczne wzbudziły poważne obawy co do zastosowania jednorazowej dawki 400 mg.

Europejskie zalecenia diagnostyczne i terapeutyczne w rzeżączce u dorosłych, 2012

Należy ponadto pamiętać, że samodzielne leczenie rzeżączki, bez konsultacji medycznej, może być niebezpieczne i skutkować przewlekłym zakażeniem i powikłaniami. Nieprawidłowe leczenie tej choroby i jej niedoleczenie, skutkują uodparnianiem się bakterii na leki, co utrudnia późniejsze leczenie. Dlatego też pacjenci, którzy podejrzewają u siebie rzeżączkę, powinni niezwłocznie udać się do lekarza, który wprowadzi odpowiednie leczenie.

W 2012 roku ukazały wytyczne dotyczące leczenie rzeżączki - Europejskie zalecenia diagnostyczne i terapeutyczne w rzeżączce u dorosłych . Celem publikacji jest określenie jednolitych standardów, które pozwolą na "osiągnięcie najwyższej jakości w przeprowadzaniu badań, diagnostyce, leczeniu i kontroli po leczeniu (która) odgrywa podstawową rolę w kontroli nad szerzeniem się rzeżączki opornej na cefalosporyny i na wiele innych leków". Odpowiednie leczenie rzeżączki jest niezwykle ważne, aby nie dopuścić do sytuacji. kiedy bakteria uodporni się na wszystkie znane antybiotyki i choroba stanie się nieuleczalna.

Leczenie niepowikłanego zakażenia dwoinką rzeżączki

W leczeniu niepowikłanego zakażenia dwoinką rzeżączki, jeśli bakteria została znaleziona u dorosłej osoby w cewce moczowej, szyjce macicy lub odbytnicy, w pierwszym rzucie obecnie stosuje się:

  • jednorazowy zastrzyk Ceftriaksonu w dawce 500 mg - domięśniowo
  • azytromycynę - doustnie w jednorazowej dawce 2 g.

Obydwa leki stosuje się jednocześnie. Zastrzyk Ceftriaksonu musi zostać przygotowany i zaaplikowany przez wykwalifikowanego pracownika służb medycznych. Specjalista sporządza specjalną zawiesinę z 1% lidokainy bez adrenaliny oraz Certafiksonu i dokonuje iniekcji. Tabletka azytromycyny może zostać przyjęta zarówno na czczo, jak i z posiłkiem.

Jeśli lekarz uzna, w oparciu o wywiad medyczny, że istnieją istotne przesłanki, może zalecić leczenie alternatywne:

  • Jednorazowa, doustna dawka 400 mg Cefiksymu, wraz z doustną dawką 2 g. azytromycyny - alternatywa jest możliwa, tylko w przypadku, kiedy nie ma możliwości wykonania iniekcji Ceftriaksonem.
  • Zastrzyk jednorazowo z Ceftriaksonu w dawce 500 mg - gdy pacjent nie może przyjmować leków doustnie lub jest uczulony na azytromycynę.
  • Zastrzyk jednorazowy 2 g. spektynomycyny oraz doustnie tabletka 2 g. azytromycyny - gdy potwierdzono oporność bakterii na cefalosporyny lub pacjent cierpi na nietolerancję penicyliny lub cefalosporyny.

Należy pamiętać, że w przypadku stwierdzenia rzeżączki u pacjenta, terapii poddaje się wszystkich jego partnerów seksualnych. Należy zachować wstrzemięźliwość we współżyciu, do czasu, kiedy badania nie potwierdzą całkowitego ustąpienia bakterii u pacjenta i partnerów.

Po leczeniu konieczne jest udanie się na kontrolę do lekarza i wykonanie tzw. testu potwierdzającego wyleczenie, aby sprawdzić, czy udało się zwalczyć całkowicie bakterie i nie doszło do kolejnej infekcji. U pacjentów, u których objawy choroby ustąpiły po leczeniu, 2 tygodnie po kuracji wykonuje się test NAAT. Jeśli objawy nie ustąpiły, po 3-7 dniach od leczenia należy wykonać badanie hodowlane bakterii.

Leczenie rzeżączki w ciąży oraz u matek karmiących piersią

Zagrożenia jakie niesie za sobą zarażenie rzeżączką w okresie ciąży wskazują na konieczność przeprowadzania badań na obecność bakterii u każdej ciężarnej kobiety. Badanie należy przeprowadzić na początku ciąży lub jeszcze przed rozpoczęciem starań o dziecko. Badanie nie zagraża zdrowiu kobiety i płodu - polega ono na pobraniu wymazu na posiew z kanału szyjki macicy.

O metodzie leczenia w czasie ciąży decyduje lekarz na podstawie wyników przeprowadzonych badań przesiewowych i diagnostycznych. Zazwyczaj, zgodnie z Europejskimi zaleceniami diagnostycznymi, stosuje się jednorazowy zastrzyk domięśniowy 500 mg Ceftriaksonu. Ta metoda leczenia stosowana jest również u kobiet karmiących piersią.

Lekarz może także zadecydować o wdrożeniu terapii alternatywnej - domięśniowej, jednorazowej iniekcji 2 g. Spektynomycyny.

Nie ma jednoznacznych wyników badań na temat bezpieczeństwa stosowania azytromycyny w ciąży. Lekarz może zadecydować o jej zastosowaniu, jeżeli uzna, że korzyści takiego leczenia matki są większe niż ryzyko dla płodu. Tego antybiotyku nie stosuje się u kobiet karmiących, gdyż przenika on do mleka.

Jak zapobiec zarażeniu?

Rzeżączka to jedna z najczęściej występujących chorób przenoszonych drogą płciową. Narażone na zakażenie dwoinką rzeżączki są wszystkie osoby aktywne seksualnie. Należy jednak pamiętać, że zachowanie zasad profilaktyki chorób wenerycznych pozwala w dużym stopniu zminimalizować ryzyko zarażenia.

Aby uniknąć zachorowania na rzeżączkę należy pamiętać o:

  • stosowaniu prezerwatyw - to jedyna metoda antykoncepcji, która pozwala jednocześnie ograniczyć ryzyko zarażenia chorobami wenerycznymi. O tym zabezpieczeniu należy pamiętać przede wszystkim w przypadku stosunku z osobą mało znaną, co do której nie ma pewności, czy jest zdrowa.
  • unikaniu przygodnych kontaktów seksualnych - im większa liczba partnerów seksualnych, tym większe ryzyko zarażenia. Posiadanie stałego partnera, który dba o swoje zdrowie, pozwoli na zminimalizowanie ryzyka zakażenia dwoinką rzeżączki.
  • badaniach profilaktycznych - badania w kierunku obecności bakterii dwoinki rzeżączki należy wykonać każdorazowo w przypadku odbycia niezabezpieczonego stosunku. Dodatkowo testy powinny wykonać wszystkie ciężarne kobiety lub takie, które starają się o dziecko.
  • leczeniu partnerów seksualnych - jeżeli u pacjenta wykryto zakażenie gonokokami, powinien pamiętać o konieczności poinformowania wszystkich partnerów seksualnych, którzy również muszą przejść odpowiednie leczenie.
  • wstrzemięźliwości seksualnej do czasu wyleczenia - do momentu potwierdzenia przez odpowiednie badania całkowitego wyeliminowania bakterii zarówno u pacjenta jak i jego partnerów, powinien on powstrzymać się od kontaktów seksualnych
  • leczeniu pod okiem specjalisty - jeżeli pacjent podejrzewa, że został zakażony bakteriami dwoinki rzeżączki powinien leczyć się u specjalisty. Samodzielne próby leczenia mogą doprowadzić do przewlekłej choroby, groźnych powikłań i udopornienia bakterii na antybiotyki.

Źródła:

Jak działa nasz serwis?
Wybierasz lek
Wypełniasz formularz medyczny
Lekarz wystawia receptę
Lek jest wysyłany z apteki
Darmowa dostawa