Przyczyny impotencji

Według statystyk na zaburzenia erekcji cierpi nawet 189 milionów mężczyzn na świecie. Szacuje się, że impotencja dotyka co najmniej 1,5 miliona Polaków, którzy ukończyli 35. rok życia. Problemy z uzyskaniem i utrzymaniem wzwodu mogą pojawić się w każdym wieku, jednak częstość ich występowania zwiększa się wraz z upływem lat. Można wymienić cztery główne grupy przyczyny występowania zaburzeń erekcji: niezdrowy styl życia, problemy psychologiczne, choroby oraz przyjmowanie niektórych leków.

Erekcja może mieć miejsce dzięki zwiększonemu napływowi krwi do prącia na skutek rozluźnienia naczyń krwionośnych. Aby pojawił się wzwód, musi dojść do podniecenia seksualnego wywołanego dotykiem oraz powstającymi w mózgu wyobrażeniami. Następnie, dzięki działalności układu nerwowego, mózg wysyła impuls do nerwów które umieszczone są wokół genitaliów. Pobudzenie tych nerwów powoduje rozluźnienie naczyń krwionośnych i umożliwia napływ krwi do penisa. Zazwyczaj więc do problemów z uzyskaniem wzwodu dochodzi na skutek czynników wpływających negatywnie na pracę układu krążenia i układu nerwowego. Ich prawidłowe funkcjonowanie jest bowiem niezbędne do osiągnięcia wzwodu.

Fizjologia wzwodu – grafika

Przyczyny impotencji o podłożu organicznym

Podłoże chorobowe, to najczęstszy powód zaburzeń erekcji. Długotrwała niezdolność do uzyskania lub utrzymania wzwodu w 80% przypadków jest konsekwencją chorób lub różnego rodzaju zaburzeń takich jak: choroby przewlekłe (np. cukrzyca, miażdżyca, niewydolność nerek, choroby układu krążenia, stwardnienie rozsiane), zaburzenia hormonalne (szczególnie po 65. roku życia), zmiany naczyniowe, choroby prostaty.

Naczyniowe przyczyny impotencji

Zaburzenia potencji o podłożu naczyniowym spowodowane są zmianami w naczyniach krwionośnych, które doprowadzają i odprowadzają krew do prącia. Problemy mogą wynikać wrodzonych wad naczyń krwionośnych jak również chorób, które powodują uszkodzenia i niedrożność żył oraz tętnic.

Hiperlipidemia i miażdżyca

Hiperlipidemia spowodowana jest zaburzeniami metabolizmu tłuszczów, które skutkują zbyt wysokim poziomem tzw. złego cholesterolu (LDL) i trójglicerydów we krwi. Zazwyczaj do choroby dochodzi u osób prowadzących siedzący tryb życia oraz nie zdrowo się odżywiających, których dieta bogata jest w cukier i wysoko nasycone kwasy tłuszczowe. Nadmiar złego cholesterolu jest główną przyczyną powstawania złogów tłuszczowych i rozwoju miażdżycy.

Miażdżyca to choroba przewlekła, w przebiegu której dochodzi do powstawania złogów tłuszczowych (lipidów) na ścianach wewnętrznych tętnic. Powoduje to zwężenie światła tętnic i znacznie utrudnia przepływ krwi do organów. Zmiany miażdżycowe mogą pojawić się w różnych lokalizacjach, w tym między innymi w tętnicy sromowej, która jest główną tętnicą krocza i narządów erekcyjnych. To przez nią dochodzi do penisa krew, która wywołuje erekcję. Jeśli jej przepływ zostanie zaburzony, spowoduje to trudności z osiągnięciem i utrzymaniem wzwodu.

Zespół Leriche'a

Zespołem Leriche'a nazywa się objawy spowodowane niedrożnością aortalno-biodrową. Do zaburzeń dochodzi w wyniku zwężenia lub niedrożności końcowego odcinka aorty brzusznej lub tętnic biodrowych. Ograniczony przepływ krwi przez naczynia krwionośne tętnic biodrowych uniemożliwia uzyskanie wzwodu. Do głównych przyczyn zespołu Leriche'a należą zmiany miażdżycowe, które mogą zostać nasilone przez palenie tytoniu, cukrzycę, nadciśnienie tętnicze oraz zwiększony poziom fibrynogenu we krwi.

Cukrzyca

Cukrzyca to przewlekła choroba metaboliczna, której charakterystycznym objawem jest zwiększony poziom glukozy we krwi. Hiperglikemię w cukrzycy powodują zaburzenia produkcji oraz działania insuliny (hormonu produkowanego przez trzustkę). Choroba może mieć charakter autoimmunologiczny (cukrzyca typu 1) lub być konsekwencją niezdrowego trybu życia, nadwagi i innych czynników środowiskowych (cukrzyca typu 2).

W długotrwałym przebiegu cukrzycy może dojść do neuropatii cukrzycowej - poważnych uszkodzeń nerwów i naczyń krwionośnych. Jeśli w wyniku choroby dojdzie do zmian żył i tętnic znajdujących się w obrębie genitaliów, może to powodować poważne problemy z osiągnięciem i utrzymaniem erekcji.

Spośród wielu powikłań cukrzycy (makro- i mikroangiopatia cukrzycowa) chorzy oceniają zaburzenia erekcji jako jeden z głównych czynników pogarszających komfort życia. Zaburzenia wzwodu mogą się pojawiać okresowo, w momentach złego wyrównania metabolicznego cukrzycy — ustępują wówczas po właściwym leczeniu choroby podstawowej. Niekiedy mogą stanowić późne powikłania cukrzycy, określane w piśmiennictwie jako silent complication (powikłania nieme), ponieważ większość pacjentów nie rozmawia na ten temat z lekarzem prowadzącym, a także nie podejmuje prób terapii.

R. Liana, I, Ponikowska, Zaburzenia erekcji u chorych na cukrzycę

Nadciśnienie

Nadmiernie wysokie ciśnienie tętnicze krwi może prowadzić do niebezpiecznych zmian w układzie krwionośnym, takich jak uszkodzenia wewnętrznych błon tętnic. Jeśli do nich dojdzie, naczynia krwionośne zaczną się przebudowywać, aby zwiększyć odporność na dalsze uszkodzenia wynikające ze zbyt wysokiego ciśnienia przepływającej krwi. Przebudowane tętnice mają mniejszą możliwość rozszerzania się co utrudnia przepływ krwi. Jeśli do destrukcyjnych zmian dojdzie w naczyniach krwionośnych zlokalizowanych w okolicach genitaliów, prawidłowy przepływ krwi do członka i wzwód mogą okazać się niemożliwe.

Choroba Peyroniego

Chorobą Peyroniego określa się stwardnienie ciał jamistych prącia. Charakterystycznym objawem tej choroby jest nienaturalne wygięcie penisa w stanie erekcji, któremu dodatkowo towarzyszy ból. Twardniejące ciała jamiste powodują tworzenie się obrębie osłonki białawej prącia, twardych, łącznotkankowych blaszek. Zwłóknienie osłonki powoduje zakrzywienie penisa, które w poważnych przypadkach może uniemożliwić współżycie i spowodować impotencję. Do przyczyn tej choroby zalicza się choroby weneryczne, infekcje (m. in. zapalenie cewki moczowej), zmiany miażdżycowe i mikrourazy penisa.

Neurogenne przyczyny impotencji

Jedną z przyczyn impotencji mogą być choroby neurologiczne. Zalicza się do nich między innymi chorobę Alzheimera, Parkinsona a także stwardnienie rozsiane, wylewy, udary, czy guzy. Wszystkie te choroby mogą prowadzić do poważnych zmian w mózgu. Jeśli uszkodzone zostaną obszary mózgu, które są odpowiedzialne za funkcje seksualne (między innymi cześć kory mózgowej nazywana wyspą oraz prążkowie) może to prowadzić do impotencji. Choroby te mogą również uszkodzić komórki nerwowe, które przewodzą impulsy między genitaliami a mózgiem, co również prowadzi do problemów z erekcją.

Uszkodzenia układu nerwowego

Urazy rdzenia kręgowego i miednicy, a także niektóre zabiegi chirurgiczne mogą prowadzić do uszkodzeń układu nerwowego. Jeśli uszkodzony zostanie znajdujący się w rdzeniu kręgowym ośrodek erekcji lub nerwy przewodzące impulsy z i do genitaliów, może stać się to przyczyną impotencji. Podczas niektórych operacji prowadzonych w obrębie jelita prostego, prostaty lub pęcherza, dochodzi do uszkodzenia pęczków nerwowych, odpowiadających za osiągnięcie i utrzymanie erekcji, co prowadzi do tak zwanej impotencji postchirurgicznej.

Hormonalne przyczyny impotencji

Przyczyną impotencji często są problemy endokrynologiczne. Mogą być spowodowane niedoborem androgenów, hiperprolaktynemią, niedoczynnością tarczycy czy zaburzeniami w wydzielaniu insuliny (cukrzycą). W przypadku impotencji hormonalnej bardzo istotne jest postawienie odpowiedniej diagnozy, bowiem konieczne jest w tym przypadku wprowadzenie leczenia przyczynowego.

Niedobór androgenów

Niedobór męskich hormonów płciowych, przede wszystkim testosteronu, jest jedną z głównych przyczyn impotencji hormonalnej. Zbyt niski poziom testosteronu powoduje ponadto spadek libido, czyli brak ochoty na współżycie seksualne.

Kluczowe znacznie dla zaburzeń erekcji ma obniżone stężenie testosteronu, co wpływa również na zmianę histologiczną tkanek prącia – powoduje ubytek włókien elastycznych w otoczce białawej prącia oraz ubytek komórek mięśni gładkich w ciałach jamistych, które w obu przypadkach zastępowane są kolagenem

P. Bogdański, Uniwersytet Medyczny w Poznaniu

Hiperprolaktynemia

Prolaktyna to hormon wydzielany przez przysadkę mózgową. Z powodu chorób tarczycy lub pojawienia się gruczolaka, może dojść do jego nadprodukcji, czyli tak zwanej hiperprolaktynemii. U mężczyzn powoduje ona często dysfunkcję jąder i spadek produkcji męskich hormonów płciowych, co jest przyczyną impotencji, spadku libido i niepłodności.

Niedoczynność tarczycy

Jedną z najczęstszych, hormonalnych przyczyn impotencji, jest niedoczynność tarczycy. Tarczyca to niewielki organ zlokalizowany w okolicy szyi, którego zaburzenia prowadzą do szeregu zmian chorobowych w całym organizmie. Niedobór hormonów produkowanych przez tarczycę wpływa negatywnie na układ moczowo-płciowy, prowadzi do zaburzeń libido oraz problemów z osiągnięciem i utrzymaniem erekcji.

Inne organiczne przyczyny impotencji

Starzenie się organizmu

Starzenie się powoduje szereg zmian w organizmie, które bardzo często są przyczyną zaburzeń erekcji. Im mężczyzna starszy, tym większe jest ryzyko, że zachoruje na impotencję. U młodych mężczyzn przewlekłe problemy ze wzwodem pojawiają się stosunkowo rzadko (ok. 8%), podczas kiedy u pacjentów w wieku około 65 lat mogą dotyczyć nawet ¼ populacji. W przypadku pacjentów powyżej 80 lat, nawet 75% może mieć kłopoty z osiągnięciem lub utrzymaniem erekcji.

Pierwszą przyczyną impotencji u starszych mężczyzn jest spadek testosteronu i wzrost żeńskich hormonów płciowych. Ponadto wraz z wiekiem dochodzi do zmian we włóknach kolagenowych i elastycznych budujących błonę białawą wokół jąder. U starszych pacjentów obserwuje się także zanik mięśni gładkich, które zlokalizowane są w prąciu.

Wraz z wiekiem znacznie wzrasta ponadto ryzyko chorób, które przyczyniają się do zaburzeń erekcji, takich jak miażdżyca, nadciśnienie, cukrzyca, czy też schorzenia prostaty.

Przewlekła niewydolność nerek

Przewlekła niewydolność nerek oraz inne schorzenia tych organów mogą przyczyniać się do trudności z osiągnięciem wzwodu. Kłopoty z ciśnieniem, a także konieczność częstych mikcji powoduje osłabienie tkanki łącznej oraz komórek mięśniowych, które między innymi są odpowiedzialne za powstanie erekcji.

Choroby prostaty

Pacjenci cierpiący na schorzenia prostaty często doświadczają problemów z osiągnięciem wzwodu. Impotencja dotyka mężczyzn chorujących z powodu łagodnego przerostu prostaty, jak również zmagających się z nowotworem stercza. Schorzenia prostaty mogą powodować ból w trakcie stosunku lub przy wytrysku, który skutkuje lękiem przed stosunkiem i w konsekwencji prowadzi do impotencji. Ponadto w chorobach prostaty często dochodzi objawów takich jak częstomocz, krwiomocz, zakażenia dróg moczowych, bóle w podbrzuszu, okolicy lędźwiowej oraz kroczu. Objawy te prowadzą do znacznego dyskomfortu psychicznego, a w konsekwencji spadku libido i impotencji.

Zaburzenia erekcji u pacjentów chorujących na schorzenia prostaty mogą także wynikać z przyjmowanych leków. Niektóre farmaceutyki stosowane w chorobach stercza mogą powodować znaczne problemy z osiągnięciem wzwodu.

U pacjentów, u których zdiagnozowany został rak prostaty, często istnieje konieczność zabiegu radykalnej prostatektomii w celu usunięcia zmian nowotworowych. Podczas zabiegu usuwa się prostatę wraz z pęcherzykami nasiennymi i węzłami chłonnymi miednicy. Jedną z najczęstszych komplikacji tego zabiegu, która dotyka nawet 72% pacjentów, jest problem z osiągnięciem wzwodu wystarczającego do penetracji.

Przyczyny impotencji o podłożu psychogennym

Czynniki psychogenne są odpowiedzialne za ok. 10% przypadków zaburzeń potencji. Jednocześnie, wśród młodych mężczyzn, poniżej 40 roku życia, jest to najczęstszy powód problemów z erekcją. Powodem zaburzeń erekcji na tle psychogennym mogą być między innymi stres, stany lękowe, depresja, czy problemy emocjonalne. Problemów z erekcją mogą ponadto doświadczać mężczyźni, którzy doświadczyli traum w przeszłości.

Charakterystyczny dla impotencji psychogennej, jest fakt, że mężczyźni którzy jej doświadczają często mają problemy z osiągnięciem wzwodu jedynie podczas kontaktów seksualnych, natomiast dalej występują u nich poranne erekcje. Są oni także zdolni do osiągnięcia normalnego wzwodu dzięki masturbacji.

O psychogennym podłożu problemów z potencją może świadczyć ponadto fakt, że pojawiły się one nagle. Objawy impotencji, która ma podłoże chorobowe zazwyczaj narastają powoli.

Lęk przed rozczarowaniem

U mężczyzn, którzy rozpoczynają dopiero życie seksualne, jedną z częstszych przyczyn impotencji jest lęk przed rozczarowaniem partnerki. Mężczyźni stawiają sobie zbyt wysokie wymagania (dotyczące np. czasu penetracji), którym nie są w stanie sprostać. Niepowodzenia prowadzą do rozwoju kompleksów i mniejszej pewności siebie w kontaktach seksualnych. Powoduje to narastający lęk przed niesprawdzeniem się w roli mężczyzny i może prowadzić do zaburzeń potencji.

Częstym powodem zaburzeń erekcji na tle psychogennym są również kompleksy dotyczące np. zbyt małego członka. Kompleksy często rozwijają się u młodych mężczyzn, którzy wiedzę na temat seksu czerpią z pornografii i porównują się z grającymi tam aktorami.

W etiopatogenezie impotencji zwraca się uwagę również na znaczenie tła kulturowego, a konkretnie kreowania przez kulturę i obyczajowość fantazji erotycznych dotyczących, na przykład znaczenia wielkości członka w sztuce miłosnej, magii fallusa i ról płciowych. Znajduje to potwierdzenie w wizytach u seksuologa z powodu przeżywania sytuacji stresu w obawie, jak partnerka zareaguje na długość członka, i czy mężczyzna sprosta w wykazaniu się pomysłowością przy akcie zbliżenia

Z. Zdrojewicz, K. Lelakowska, Rola stresu w problemach, zaburzeniach i preferencjach seksualnych

Lęk prowadzący do impotencji może ponadto potęgować zła komunikacja w związku. Brak szczerych rozmów, zaufania i zrozumienia wzajemnych potrzeb, często prowadzi do zaburzeń w sferze seksualnej.

Stres i przemęczenie

Przewlekły stres, przemęczenie, brak odpowiedniej ilości snu i niedotlenienie powodują szereg destrukcyjnych reakcji organizmu. Zła ogólna kondycja fizyczna organizmu przekłada się na spadek libido i problemy z potencją. Dodatkowo nadmierne napięcie i ciągłe myślenie o problemach, sprawia, że mężczyzna nie jest w stanie się zrelaksować i wyciszyć. Odprężenie jest natomiast konieczne, do działania układu przywspółczulnego, którego przewaga nad układem współczulnym pozwala na osiągnięcie erekcji.

Należy ponadto zwrócić uwagę, że chroniczny stres i przemęczenie prowadzą do licznych chorób, które wpływają na potencję m. in. nadciśnienia tętniczego i depresji. Mogą także przyczyniać się do zaburzeń hormonalnych powodujących impotencję, takich jak hiperpolaktynemia.

Osoby znajdujące się w stanie stresu mogą odczuwać niechęć do seksu, zobojętnienie. (...). Najgorzej sytuacja przedstawia się w wypadku stresu długotrwałego w postaci serii niepowodzeń w życiu zawodowym, towarzyskim, długotrwałych sytuacji konfliktowych, rozczarowania osobą partnera,trudności wychowawczych wobec własnych dzieci, który po pewnym czasie może prowadzić do zaburzeń seksualnych (np. impotencji, braku orgazmu), niepłodności.

Z. Zdrojewicz, K. Lelakowska, Rola stresu w problemach, zaburzeniach i preferencjach seksualnych

Choroby psychiczne

Choroby psychiczne takie jak depresja, zaburzenia nerwicowe, czy zaburzenia afektywne dwubiegunowe są częstą przyczyną problemów z seksem. Przede wszystkim osoby chore często skarżą się na spadek libido i mniejsze zainteresowanie współżyciem. Trudniej także osiągają podniecenie wystarczające do stosunku. Oznacza to, że mężczyźni potrzebują więcej czasu do osiągnięcia wzwodu, często jednak nie są w stanie osiągnąć pełnej erekcji w ogóle. Dodatkowo, nawet jeśli pojawia się wzwód, pacjenci często nie są zdolni do doświadczenia orgazmu.

Problemy z impotencją u osób borykających się z problemami psychicznymi wynikają z obniżonego nastroju, lęków, doświadczanych przez negatywnych emocji i uczuć, jak również mogą być konsekwencją przyjmowanych leków, które mogą hamować funkcje seksualne ośrodkowego układu nerwowego.

Traumy

Mężczyźni, którzy doświadczyli w przeszłości traumatycznych przeżyć, mogą mieć problemy w sferze seksualnej, które wpływają między innymi na potencję. Trudne przeżycia z dzieciństwa, takie jak gwałt, molestowanie, bicie, czy zastraszanie, mogą uniemożliwić swobodne cieszenie się z życia seksualnego. Zazwyczaj w przypadku takich osób, konieczne jest przejście odpowiedniej psychoterapii pozwalającej przezwyciężyć problemy psychiczne prowadzące do impotencji.

Oprócz traum, problemy z potencją, mogą także wynikać z wychowania i wyniesionego z domu podejścia do seksu. Mężczyźni pochodzący z bardzo religijnych rodzin, gdzie seks uznawany był za grzeszne zachowanie, mogą mieć kłopoty z osiągnięciem wzwodu i satysfakcjonującym współżyciem.

Przyczyny impotencji związane z niezdrowym stylem życia

Często przyczyn problemów seksualnych należy szukać w nieprawidłowym żywieniu powodującym nadciśnienie, nadwagę i otyłość. Do dysfunkcji może prowadzić także sięganie po używki, a w szczególności nadużywanie alkoholu, przyjmowanie narkotyków i palenie papierosów.

Brak ruchu fizycznego i nieodpowiednia dieta

Brak ruchu fizycznego i nieodpowiednia dieta, bogata w cukry proste i wysoko nasycone kwasy tłuszczowe, to najczęstsze przyczyny nadwagi i otyłości. Zbyt duża masa ciała jest natomiast jedną z głównych przyczyn schorzeń takich jak miażdżyca, cukrzyca typu 2, nadciśnienie, czy choroba wieńcowa. Jak wcześniej napisano, choroby te należą do bezpośrednich przyczyn impotencji.

Bez wątpienia duży wpływ na pojawienie się zaburzeń erekcji mają choroby epidemiologiczne związane z otyłością, jak cukrzyca, nadciśnienia tętnicze, zaburzenia gospodarki lipidowej oraz choroby układu sercowo – naczyniowego. Cukrzyca typu 2, silnie związana z epidemią otyłości, przyśpiesza częstość występowania zaburzeń erekcji u mężczyzn średnio o 10 do 15 lat

P. Bogdański, Uniwersytet Medyczny w Poznaniu

Alkohol

Spożywanie zbyt dużych ilości alkoholu przyczynia się do problemów z osiągnięciem i utrzymaniem wzwodu. Do erekcji dochodzi dzięki bodźcom mechanicznym (dotykowi) oraz dzięki powstającym w mózgu wyobrażeniom wywołującym podniecenie. Alkohol upośledza procesy myślowe, które stają się wolniejsze i mogą prowadzić do spadku libido. Ponadto może dojść do zaburzeń transmisji bodźców pomiędzy układem nerwowym a prąciem. Z tego powodu mężczyźni znajdujący się pod wpływem alkoholu potrzebują więcej czasu na osiągnięcie wzwodu, mają problemy z utrzymaniem go, a często w ogóle nie mają erekcji pomimo stymulacji seksualnej. Co więcej, długotrwałe nadużywanie alkoholu, często prowadzi do trwałych zaburzeń erekcji, nazywanych impotencją alkoholową. Zdaniem lekarzy problem ten dotyczy ponad połowy mężczyzn, którzy nadużywają alkoholu.

Papierosy

Główną przyczyną długotrwałych problemów z potencją wśród młodych mężczyzn jest palenie papierosów. Zdaniem naukowców, palacze są nawet dwukrotnie bardziej narażeni na rozwój zaburzeń erekcji niż osoby niepalące.

W dymie papierosowym znajduje się ponad 4000 trujących substancji chemicznych, które wywierają niszczący wpływ na organizm palacza, w tym również na funkcje seksualne. Palenie papierosów może prowadzić do uszkodzenia śródbłonka naczyniowego, co powoduje zmniejszenie ciśnienia krwi w naczyniach krwionośnych prowadzących krew do prącia. Palenie prowadzi ponadto do upośledzenia mechanizmu zastawkowego, który jest niezbędny do zatrzymania krwi w członku i utrzymania wzwodu. Z drugiej strony nikotyna oddziałuje na układ nerwowy prowadząc do skurczu tętnic, uniemożliwiającego napływ odpowiedniej ilości krwi do genitaliów.

Palenie papierosów należy ponadto do czynników ryzyka chorób wywołujących potencję takich jak: miażdżyca, nadciśnienie, zespół Leriche'a, choroby tarczycy, czy rak prostaty. Więcej informacji na temat wpływu palenia na potencję można znaleźć tutaj

Narkotyki

U osób sięgających po narkotyki, zaburzenia seksualne, w tym impotencja, mogą dotyczyć nawet 50-85% populacji. Oprócz problemów z osiągnięciem i uzyskaniem wzwodu, osoby biorące narkotyki mają także problemy z wytryskiem (brak wytrysku), osiągnięciem orgazmu, a także zaburzenia libido.

Przyczyny impotencji u osób uzależnionych mogą mieć charakter psychogenny, częściej jednak podłoże problemu ma charakter organiczny - narkotyki powodują zaburzenia neurogenne oraz endokrynologiczne (spadek poziomu testosteronu, zaburzenia metabolizmu prolaktyny, estrogenów, endomorfin, serotoniny oraz dopaminy).

Niekorzystny wpływ wywierają środki halucynogenne: opiaty hamują HPG, zwiększają poziom prolaktyny, co interferuje z odpowiedzią seksualną kobiet i mężczyzn. Kokaina początkowo działa stymulująco, ze względu na jej właściwości dopaminergiczne, jednak przewlekłe stosowanie prowadzi do dysfunkcji seksualnych, np. zaburzeń erekcji, ze względu na hyperprolaktynemię. Marihuana i haszysz, szczególnie w wysokich dawkach, hamują HPG; wpływają też na obniżenie płodności.

K. Mikzińska, I. Matławska, Znaczenie ziół w zaburzeniach seksualnych

Przyczyny impotencji związane z przyjmowaniem leków

Przyjmowanie niektórych leków, może mieć negatywny wpływ na funkcje seksualne. Wśród substancji, które mogą prowadzić do zaburzeń erekcji wymienia się leki przeciwdepresyjne, przeciwpadaczkowe (np. fenytoina, fenobarbital, gabapentyna, karbamazepina, klonazepam, prymidon), uspokajające, hipotensyjne (obniżające ciśnienie krwi), antagonisty receptora H2 i 5-alfa reduktazy (stosowane w terapii wrzodów żołądka), niesteroidowe leki przeciwzapalne i hormony.

Neuroleptyki i leki antydepresyjne

Neuroleptyki, to grupa leków stosowana w leczeniu zaburzeń psychicznych. Leki te hamują działanie neurotransmisji dopaminergicznej oraz układu przywspółczulnego prowadząc tym samym do zaburzeń erekcji. Preparaty, które powodują problemy z potencją zawierają fenotiazyny, pochodne tioksantenu i butyrofenonu. Szacuje się, że zaburzenia seksualne dotykają około 30–60% pacjentów przyjmujących neuroleptyki.

Do zaburzeń erekcji często dochodzi także u osób stosujących antydepresanty. Farmaceutki te spowalniają działanie układu nerwowego (w tym funkcje seksualne), co prowadzi do osłabienia popędu seksualnego, anorgazmii oraz zaburzeń wzwodu. Antydepresanty mogą również powodować impotencję, przez wpływ na obszary mózgu odpowiedzialne za funkcje seksualne. Mają ponadto wpływ na układ endokrynologiczny.

Leki hipotensyjne

Stosowanie leków na obniżenie ciśnienia często prowadzi do problemów z erekcją. Należy jednak mieć świadomość, że dotyczy to głównie leków starszej generacji, takich jak beta-blokery, np. propranolol oraz alfa blokery. Leki te nie są obecnie stosowane jako środki pierwszego wyboru w leczeniu nadciśnienia. Dodatkowo, odpowiednio dobrane farmaceutyki, nie tylko nie przynoszą problemów z potencją, ale poprzez korzystny wpływ na ciśnienie, mogą przyczynić się do wyleczenia zaburzeń erekcji.

Źródła:

Jak działa nasz serwis?
Wybierasz lek
Wypełniasz formularz medyczny
Lekarz wystawia receptę
Lek jest wysyłany z apteki
Darmowa dostawa