> Blog > Ogólnie o Zdrowiu
Blog euroClinix Zdrowie i medycyna

Lęk przed światem

Opublikowany w: Ogólnie o Zdrowiu 22 cze, 2015

Każde wyjście z domu to dla nich przeszkoda niemal nie do pokonania. Droga do sklepu za rogiem dłuży się w nieskończoność, a tłum obcych ludzi w kolejce potrafi doprowadzić do silnego ataku paniki. Dla agorafobików każdy dzień niesie ze sobą olbrzymie wyzwania…

Słowo agorafobia pochodzi z języka greckiego i oznacza "strach przed agorą", czyli przed rynkiem miejskim. Osoby, które cierpią na tę chorobę, panicznie boją się otwartej przestrzeni, przebywania samemu poza domem, nowych miejsc i nieznanych ludzi. Nawet najprostsze codzienne czynności, jak zakupy w hipermarkecie, podróż tramwajem czy zwykły spacer mogą stać się przyczyną ataku paniki. Objawy, które mu towarzyszą, to wysokie ciśnienie tętnicze krwi, przyspieszona praca serca, ból w klatce piersiowej, biegunka czy duszności. Agorafobicy często cierpią także na szereg innych zaburzeń, takich jak nerwica natręctw, psychoza maniakalno – depresyjna czy padaczka.

Niska świadomość dotycząca tego typu zaburzeń może sprawić, że osoba zmagająca się z agorafobią nie uzyska żadnej pomocy ze strony obojętnego tłumu ludzi. Nic więc dziwnego, że wielu agorafobików w ogóle nie opuszcza domu – jedynego miejsca, w którym czują się bezpiecznie. Nieleczona choroba może znacznie się nasilić i doprowadzić do utraty pracy, kryzysu w rodzinie, a wreszcie do całkowitego rozpadu więzi społecznych.

Mimo iż ta nietypowa fobia znajduje się w Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób i Zaburzeń Zdrowotnych, nie wiadomo właściwie, w czym tkwią jej przyczyny. W niektórych przypadkach do wystąpienia stanów lękowych doprowadzają traumatyczne wspomnienia z dzieciństwa, na przykład zgubienie się w nieznanym miejscu. Trudne przeżycia, takie jak utrata bliskiej osoby czy rozpad związku i związane z tym poczucie osamotnienia, także mogą doprowadzić do rozwoju fobii. Badania wskazują również na rolę dziedziczenia – agorafobia często przechodzi z pokolenia na pokolenie.

Leczenie agorafobii jest konieczne. Sama nie ustąpi, objawy mogą co prawda słabnąć, ale w trudnych sytuacjach życiowych powracają ze zwiększoną mocą. Specjaliści zalecają terapią poznawczo – behawioralną, która polega na stopniowym odwrażliwianiu. Stawiając chorego przed kolejnymi wyzwaniami (na przykład krótkim wyjściem na taras) można sprawić, że z czasem przyzwyczai się on do uczucia strachu i zdoła je opanować. Pomocne jest także opanowanie technik relaksacji, które mogą okazać się przydatne w sytuacjach potencjalnego zagrożenia atakiem paniki. Terapii poznawczo – behawioralnej zwykle towarzyszy leczenie farmakologiczne. Agorafobia w większości przypadków współistnieje z innymi problemami emocjonalnymi, takimi jak depresja czy silna nerwica natręctw, więc zażywanie odpowiednich leków może być koniecznością.

Nieleczona agorafobia może zniszczyć życie chorego, uniemożliwić mu normalne funkcjonowanie, zawieranie nowych znajomości czy budowanie trwałych więzi międzyludzkich. Jak najszybsza konsultacja ze specjalistą pozwoli na dobranie efektywnej terapii. Równie ważne jest jednak wsparcie najbliższych, którzy wykażą zrozumienie i pomogą agorafobikowi w najtrudniejszych momentach.

Dodaj komentarz
  • Imię:*
  • Twój e-mail:
  • Twój komentarz:*
Czytaj dalej
Zobacz kategorie na blogu euroClinix
Więcej
Pięść uderzająca w paczkę papierosów
Naukowcy wpadli na nowy pomysł na to, jak skutecznie zniechęcić ludzi... Czytaj dalej
Witaminy zawarte w owocach
Wbrew teoriom niepoprawnych idealistów, nie wszystkie problemy ze zdrowiem... Czytaj dalej
Destrukcyjny wpływ stresu
Stres to zjawisko trudne do jednoznacznego zaszufladkowania - bo z jednej... Czytaj dalej